Энэ бол миний л сэтгэлгээний ертөнц

Гэртээ би дураараа

Гэмгүй тэндээ ганцаараа

Хүссэн үедээ хог шүүрдэж

Хүний гутал тосолж болно

Хажуугаар өнгөрөх мууранд

Хамарнаасаа хэрчиж өгөөд

Халаасанд байгаа хуруунуудаа

Хайргүй янхандаа бэлэглэж болно

Африкт төрсөн мэлхийг хардаж

Азид би тарчилж чадна

Зүс муутай хөгшин гахайг

Зүрхээрээ бас цатгаж үзсэн

Яс хаяж зодуулах төлбөргүй

Ял авч цаазлуулах ч үнэгүй

Би өөрийгөө газраар үсдэж

Бие, сэтгэлээ үмхийрүүлж болно гээд боддоо

Хүссэн өндрөөсөө үсэрч

Хүмүүсийн өмнө нүцгэлэх нээлттэй

Өвлийн шөнөөр жорлонд шумбаж

Өөрийгөө доромжлох хязгааргүй

Чиний хэлсэн хараалыг

Ерөөл болгон догдолж хүртэл болно

Чи би тохирч л чадвал

Ер нь бол яаж ч болно

Нээрээ намайг зөвшөөрөлгүй баярлуулвал

Нэг удаагийн үхэх төлбөртэй шүү

Хоёр ч биш нэгхэн шүү дээ

Хотойхгүй юм байгаа биз дээ..?

Англи жаал надад

Сонин зүүдээ ярилаа

Манан дундах хот

Машин замгүй гэнэ

Гэхдээ машин зөндөө

Гэм нь бүгд тормосгүй

Хааных нь ордонг тойроод

Аварга мөөг ургана

Нохой, муур, хүн гурав нь

Өглөө эрт ажилдаа яарна

Мод ургах зайгүй

Үндэсгүй барилга бариад

Од түгэх завсаргүй

Үүл үйлдвэрлэж байх юм

Газар доор сууцтай хэрнэ

Газар дээр хөрөнгөө хадгална

Том төмөр шүүгээний дэргэд

Тогтмол ээлжийн хамгаалагчтай

Ноднин өвөл бээрсэн ялаа

Ирэх зундаа гэсдэг болохоор

Энэ зуундаа үхдэггүй гэлээ

Сонсоод би өөртөө гутрав

Шинэ хот барихаар шийдэв

Халаасанд байсан эртний сэтгэлгээгээ

Хогын саванд нь хийгээд гарлаа

Өглөөний цайны ширээн дээр

Ирээдүйн хотын загварыг гаргалаа

Зүрхэндээ данс нээгээд

Тархиндаа суурийг нь цутгалаа

Англи жаал тэгэхэд юу ч ойлгоогүйд

Одоо хэрнэ би олзуурхдаг

Хараад таалагдвал тэр чиний л бодол

Дараа нь тааралдвал хэн нэгний чинь хүсэл

Хариад дурсвал нэг насны чинь танил

Гараад хайвал энэ чиний дурлал

Хайр шохоорхол хоёрыг ялгаж амьдаръя гэвэл

Хайрцганд хийгээд нэг жил хадгалаад үз

Хайр мөн л бол түүнгүй чи жаргахгүй

Харин шохоорхол бол тун удахгүй санахгүй

Хэрэгтэй бүхнээс надад чи илүү хэрэгтэй

Хэнээс ч хамаагүй өөрийг чинь би харамлах зүрхтэй

Хэтэрхий санасан сэтгэлээ чамд хэлэх эрхтэй

Хэн хэндээ бид танил дотно төрхтэй

Зүүдний юм шиг амьдралын чинь дэргэд нь байж үзэх юмсан

Зүрхний ганц үгийг чинь салхинаас ч болов сонсох юмсан

Зөөлөн уруулын чинь үнсэлтийг өтлөхөөсөө өмнө мэдрэх юмсан

Зөвхөн өөрт минь зориулж уйлахыг чинь үхээд ч болов харах юмсан

Хайрын дарсыг сэтгэлдээ хундгаллаа, сайхан санагдлаа

Хараад байж тэвчилгүй амсчихлаа, амьдрал таалагдлаа

Халахдаа хэд хэд балгачихлаа, зүрх өвдлөө

Хамгийн сүүлчийн дуслыг нь ч шавхлаа, би үгүйрлээ

Одод хэдүүлээ ч түгсэн

Сар хэнтэй ч гэрлэхгүй

Онгоцонд хэн ч зорчсон

Салхи хүссэнээрээ дэгдэнэ

Үүл хаашаа ч нүүсэн

Нар жаргах зүгтээ л жаргана

Үлгэр яаж ч төгссөн

Намгын гүнжийг би хайхгүй

Хэн чинь ч аль ч замаар явсан

Хэрээнд хаана суухыг зааж чадахгүй

Хэний ч хайрт яаж ч өнгөрсөн

Миний нулимс урсах үедээ л урсана

Хувцсаа авахын тулд 

Худлаа хэлэх нь бий ч

Зөвшөөрөлгүй халдах хэнээс ч

Зүрхээ би хамгаалж үлдэнэ

Өл залгах амьдралд

Өчигдрөө үгүйсгэх нь тохиовч

Аавд минь таалагдахгүй чиний хүсэлд

Амьд зүрхээ хэзээ ч эвлүүлэхгүй

Солиорсон гэвэл чи солиорсон

Сонголт минь миний тусгаар тогтнол

Бүрэнхий болж гэрэл асахад хот сэрнэ

Бүдэгхэн орчноос охид залуус боломж эрнэ

Үнэтэй машин, хөлсний унаа энэ л цагаар

Үргэлж хүнтэй, тэр нь завтай, гэр нь зайтай

Саяхан таарсан хоёрын өмнө шар айраг

Санаад бүтвэл хэн хэнд нь нэг тойрог

Эндээс гарсан хэн ч харихгүй, шөнө дуустал

Эндхийн газрууд хаалгаа барихгүй, мөнгө дуустал

Учрах амархан нойргүй хотод

Хайргүй хос өчнөөн

Урваж ханахгүй тэнэмэл зүрхэнд

Харвах од төчнөөн

Үүр цайж гэрэл унтархад хот чимээгүй

Үдшийн бүхэн өглөө харахад сайхан гэмээргүй

Гэвч тэд уйдахгүй, хэзээ ч орой дуусахгүй

Гэрээсээ оргох өсгийний чимээ гудманд тасрахгүй

Ялаа амьд явах эрхтэй

Хүн ялааг хороох эрхтэй

Ялаа хаа ч суух эрхтэй

Хүн ялаан дээр суух эрхтэй

Жоом гэр оронтой байж болно

Хүүхэд жоомны үүрийг сүйтгэж болно

Жоом гэр бүлтэй болж болно

Хүүхэд жоомны гэр бүлээр тоглож болно

Нохой хүссэнээрээ хуцмаар байдаг

Эзэн нохойны дууг үргэлж хорино

Нохой хүссэнээрээ идмээр байдаг

Эзэн нохойны хоолыг дандаа хэмжинэ

Би болдог бол байгаагаараа баймаар байна

Түүнд даанч ийм байдал таалагддаггүй

Би өөрт таалагдсандаа сонгогддог баймаар байна

Тэр харамсалтай нь чөтгөр сонгох эрхтэй

Эрхийг би ганцаараа эзэмшээд

Чөлөөт байдлыг бусдад нь өгөхөөр

Сэтгэл хангалуун байдал

Надаас үүрд сална

Би чамд үнэхээр дуртай 

Хамаатай бүү хэл

Үхэл хүртэл хагацлаасаа

Хааяа зайтай алхдаг

Үргэлж бүгд завсартай

Нар над дээр уначихгүй

Ор дэр болчихгүй

Найз хэмээх үг

Огт хэрэглэгдэхээ больчихгүй

Хялгас могой шиг хордуулчихгүй

Охид зүрхээ түгжчихгүй

Хятад Оросын дунд бид

Оршуулагдчихгүй байгаа нь

Түүний л хамгаалалт

Магадгүй зарим өвчтэй нь

Чамайг инээлээ гэвэл

Маргааш нь бүр элэглэ

Чамд болгоомжлол шаардлагагүй

Хэрэв эхнэр чинь харамсаад ирвэл

Цоорхойгоо нөххөд нь хөрөнгө оруул

Хэм хэмжээний бэлгэвч өөрөө

Ухамсарт үйлдвэрлэгдсэн болохоор

Хэрэглэхдээ зааврыг нь унш

Буруу углавал урагдаж мэднэ

Бэлэглэсэн энэ бэлгэвч минь

Толгойд чинь томдвол ойлгоорой

Цээжинд задгай мөнгө байсангүй

Бичигдээгүй

Би цээжлээгүй

Тархины шигдээс

Зүрхний террор

Ухаан дээр сараачсан

Ариутгасан вирус

Улаанбаатарын программ

Зүйр модон үг оршивой

Гурвалжин байшин одоо хэрнэ

Ямар хэлбэртэй нь тодорхойгүй

Нисдэг онгоц байдаг

Гэхдээ хүн сууж үзээгүй

Нүхэнд нь хий гээд байхад

Нүхэнд нь хийдэг тэнэг байх уу?

Дулаан орны цагаан баавгай

Цагаа болохоор мах иднэ

Маргааш химэдээ муу авсан тул

Уржигдар өгөх биеийн тамирынхаа

Цээж бичгийн шалгалтандаа бэлдээрэй

Жип анхдагч уу?

Охин анхдагч уу?

Эцэст нь эрүүлжүүлэхэд энэ бүхэн

Утгатай учраас ойлгомжгүй

Би надад хэрэгтэй

Би түүнийг хамгаалдаг

Бас өмгөөлдөг

Бусдад магтдаг

Муугаа нуухад нь тусладаг

Мунхаг харагдуулахыг хүсдэггүй

Би намайг илэрхийлдэг

Би надаас хамаардаг

Заримдаа таалагддаггүй

Зайтай явмаар

Тэр үгнээс минь гардаггүй

Тэвчдэг, хичээдэг, итгэдэг

Одоо бодоход

Хүслээрээ багаас нь боолчилж

Одооноос больё

Хүссэнээрээ байж үзэг, үхэг

Олон тархинд тааруулах гэж

Олон ч мэс засал хийж

Төрснөөс нь өөрчлөв

Төөрүүлж орхив

Би минь өөрийгөө олог

Чи минь намайг уучлаарай

Бие минь нэг хойно

Чи минь намайг орхихгүй

Би чамд хайртай

Зөвхөн өөрийнхөө төлөө

Миний санаа шиг бүрхэг тэнгэрийн дор

Чиний сайхан шиг тансаг мөчүүд

Тэр өдөр өөрт минь тохиох нь гэж

Би хэнд ч хэлээгүй

Чи ч юу ч мэдээгүй

Гашуудан тойрох хүмүүс дунд

Ганцаараа би баярлаж зогслоо

Алчуур чийглэх нулимс чинь

Аз жаргалд минь гомдож байх шиг

Галзуурахаас наагуур

Болгоомжтой өдрүүдийг минь

Өөд болохдоо эцэг чинь

Дуусгаж нэг баярлуулав

Гараас чинь атгах

Сайхан шалтаг

Өөдөөс чинь ширтэх

Өөдгүй боломжоор тэвчээрийг минь шагнав

Тэгэхэд чи хандархах сөхөөгүй

Тэвэрт минь уйлсан чинь ухаан балартуулав

Тэр үдэшдээ сэтгэл солилцож

Тэртээх жилүүдийн минь шархыг нөхөв өө гэж

Үхэх л байсан өвгөний араас

Усан нүд чинь илүү санагдлаа

Үргэлж санаархсан миний хувьд

Уруул, өгзөг чинь хөхтэйгээ дутлаа

Хардаа харалган хүсэл минь

Хажууд чинь шатаж буй хүн

Хазаад үз амьд байгаа

Харанхуйд тод харагдана

Энэ л мөчид нохойд атаархаж

Эр хүн болсондоо харамсана

Гэтэл чамайг дараад үнгэчихмээр

Гэрэлтээд л, инээгээд л

Өглөө бүр зүв зүгээр

Өдөр нь зэрэглээтэйд л

Үдэш нь харин сэрүүн төсөөлөл

Үүргүй сүнс шиг

Үзсгэлэнтэй тарчлал юм даа чи

Аав чинь үхээгүй нь дээр байж

Ядаж л...

Эхний болоод эцсийн дур хүсэл чинь

Эхнэр чинь гэдгийг чи нотолвол би өвчтэй

Эх шиг минь намайг хайрлах

Эмэгтэй хүн байна уу?

Эмэгтэй хүний төлөө үхдэг шигээ

Эхдээ зориулагдсан үр байна уу?